Ευθυμία Τσιακίρη: Η 23χρονη ξυλουργός από την Αλεξανδρούπολη που δίνει νέα πνοή στην οικογενειακή παράδοση

Για την Ευθυμία Τσιακίρη η μυρωδιά του ξύλου δεν είναι απλώς γνώριμη. Είναι η μυρωδιά των παιδικών της χρόνων, όταν περνούσε αμέτρητες ώρες στο οικογενειακό ξυλουργείο στην Αλεξανδρούπολη, παρατηρώντας τον παππού της και αργότερα τον πατέρα της να μετατρέπουν ένα απλό κομμάτι ξύλο σε δημιουργία. Εκεί, σχεδόν ανεπαίσθητα, γεννήθηκε η σχέση της με μία τέχνη που έμελλε να γίνει το επάγγελμά της.  

Σήμερα, στα 23 της χρόνια, η Ευθυμία, αποτελεί την τρίτη γενιά της οικογενειακής επιχείρησης. Σε μία εποχή που πολλοί νέοι αναζητούν επαγγελματικές ευκαιρίες μακριά από την ακριτική Ελλάδα, εκείνη επέλεξε να επενδύσει στον τόπο όπου μεγάλωσε, στην ακριτική Αλεξανδρούπολη. Και το έκανε με τη βοήθεια της AFI Microfinance, σε έναν κλάδο, ο οποίος εξακολουθεί να θεωρείται ανδροκρατούμενος, αποδεικνύοντας ότι το ταλέντο, η γνώση και η επιμονή δεν έχουν φύλο. 

Οι σπουδές της στο Industrial Design ήρθαν να συμπληρώσουν τη βιωματική γνώση που απέκτησε από μικρή μέσα στο ξυλουργείο. Στόχος της δεν ήταν απλώς να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση, αλλά να την εξελίξει, συνδυάζοντας την τεχνογνωσία δεκαετιών με μία σύγχρονη σχεδιαστική προσέγγιση και νέες ιδέες. 

Για να κάνει το επόμενο βήμα, όμως, η Ευθυμία χρειαζόταν πρόσβαση σε χρηματοδότηση. Τη βρήκε μέσω της AFI Microfinance, με τη στήριξη της Eurobank, αποκτώντας τα απαραίτητα κεφάλαια για να αναπτύξει την επιχείρησή της. Όπως αναφέρει, εξίσου σημαντική με τη χρηματοδότηση ήταν και η ανθρώπινη υποστήριξη που έλαβε. «Η σχέση με την AFI δεν είναι τυπική. Ξέρω ότι μπορώ να σηκώσω το τηλέφωνο και να βρω έναν άνθρωπο που θα με ακούσει και θα με καθοδηγήσει όποτε χρειαστώ».  

Η διαδρομή της δεν ήταν χωρίς προκλήσεις. Ακόμη και σήμερα, η εικόνα μιας νέας γυναίκας σε εργοτάξια και οικοδομές θεωρείται από πολλούς παράταιρη. Αν και οι περισσότεροι πελάτες γνώριζαν την οικογένειά της, αλλά και την ίδια, εκείνη ήθελε να χτίσει τη δική της ταυτότητα και να αποδεικνύει καθημερινά τις δυνατότητές της. «Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν να ξεπεράσω τις δικές μου αμφιβολίες και να κερδίσω την εμπιστοσύνη των συνεργατών μου με τη δουλειά μου», εξηγεί. 

Το όραμά της είναι ξεκάθαρο: να δημιουργήσει μια σύγχρονη, υγιή και διαρκώς αναπτυσσόμενη επιχείρηση που θα συνεχίσει να εξελίσσεται, χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα και τις αξίες της. Η δική της ιστορία είναι μια υπενθύμιση ότι η ανάπτυξη της ακριτικής Ελλάδας δεν εξαρτάται μόνο από τις επενδύσεις και τις υποδομές. Εξαρτάται κυρίως από ανθρώπους που επιλέγουν να μείνουν εκεί, να δημιουργήσουν και να πιστέψουν στις δυνατότητες τις δικές τους αλλά και του τόπου τους, δημιουργώντας ευκαιρίες, απασχόλησης και για τους ίδιους και για όλους όσους τους εμπιστεύονται. Γιατί, όταν η γνώση, η επιμονή και η κατάλληλη στήριξη συναντιούνται, ακόμη και μια οικογενειακή παράδοση μπορεί να γίνει η αφετηρία για το επόμενο κεφάλαιο της τοπικής επιχειρηματικότητας.